Lieve thuisblijvers

 

Waar we zo naar uitgekeken hebben is een feit. We zijn op sneeuwklassen vertrokken voor 9 onvergetelijke dagen. We houden jullie natuurlijk graag op de hoogte van onze avonturen. Het overstappen in Brussel-Zuid gisteren verliep heel vlot al was de valies op de roltrap krijgen niet voor iedereen even gemakkelijk. Onze slaaptrein stond al klaar op het perron. De meesters willen jullie zeker bedanken voor de gratis fitnesstraining want de armspieren werden danig op de proef gesteld om al die zware valiezen in de bagagerekken te krijgen. Het is ons een raadsel wat daar allemaal insteekt. Iedereen maakte het gezellig in zijn of haar coupé en liet zich hun lekkere picknick smaken. De uren gingen voorbij maar van slapen was nog geen sprake. De lichten gingen uit en een aantal verloren het gevecht tegen de slaap. Jammer genoeg wonnen er ook een aantal leerlingen het gevecht tegen de slaap. Zij moesten dan maar de meester of juf gezelschap houden die de wacht hield in de gang. Om 8:00 kwamen we in Aigle aan. Daar bleek onze bergtrein in panne te staan en werden we met bussen naar het hotel gebracht. Dit vonden we niet zo erg; zo zaten we snel aan de ontbijttafel.

Onze kamer in orde brengen liep van een leien dakje. Alles werd in de kasten gestoken en we maakten onze bedden op. Wie nu thuis durft te zeggen dat hij of zij dat niet kan, probeert te ontsnappen aan dit karweitje.

Om 13:00 werd de eerste klas van het OLV in het skikot verwacht. Met telkens een verschil van een kwartier volgden de andere klassen. Skibotten passen, ski’s laten afstellen en alles op de juiste plaats in het skikot zetten. Benieuwd wie morgenvroeg gaat vragen waar de ski’s staan. Dan was het tijd om de zuivere lucht op te snuiven en op tocht te gaan. Natuurlijk konden we moeilijk van de sneeuw blijven maar toch moesten we af en toe naar de uitleg van de meester of juf luisteren. Zo leerden we bij dat Leysin vroeger een kuuroord was voor tuberculosepatiënten. Nu nog zien we gebouwen met grote balkons. Daar werden de zieken met hun bed opgerold. Door de helende kracht van de zon genazen zij heel snel. De terugkeer uit het centrum van Leysin naar het hotel begon moeilijk te worden. Zou de weinige slaap van de voorbije nacht daar voor iets tussen zitten?

Na het vieruurtje werd er gedoucht, gezongen en naar het toneel gekeken van de moni’s. En omdat iedereen zo moe was, stond er geen activiteit met de moni op het programma maar wel een uurtje les over wat er verteld werd tijdens de wandeling. Groot protest want op een dinsdagavond wordt er toch geen les gegeven!!!! Toch hebben ze braaf enkele blaadjes in de sneeuwklasmap ingevuld. Rond 20:30 lag iedereen in bed. Niemand won het gevecht tegen de slaap. Eigenlijk waren ze kansloos na deze vermoeiende maar hele mooie dag. En morgen…. morgen de eerste skiles. Carpe diem! Jullie mogen er zeker van zijn dat we gaan genieten.

 

Slaapwel en dikke zoenen van ons allemaal

Dinsdag 9/01/2018